شاخص B6. مشخصات دانشجویان بین المللی تلفن همراه چیست؟

بیشترین جریان دانشجویان بین المللی از کشورهای در حال توسعه است: 67 ٪ از کل دانشجویان بین المللی در منطقه OECD از توسعه محله ها ناشی می شوند. از این تعداد ، 3 ٪ از کشورهای کم درآمد (LIC) ، 26 ٪ از کشورهای با درآمد متوسط پایین (LMIC) و 38 ٪ از کشورهای با درآمد متوسط (UMIC) هستند.

در اتریش ، کلمبیا ، یونان ، اندونزی ، کره ، لهستان و جمهوری اسلواکی ، بیش از 55 ٪ از دانشجویان بین المللی تلفن همراه در سال 2019 از کشورهای همسایه آمده اند.

زنان نسبت به مردان کمتر از مردان در زمینه مهندسی ، تولید و ساخت و ساز (29 ٪ از دانشجویان بین المللی زن هستند) کمتر از این کشور هستند و به احتمال زیاد در خارج از کشور در زمینه های هنر و علوم انسانی تحصیل می کنند (سهم زنان 62 ٪ است) وسلامت و رفاه (63 ٪).

توجه: LICS: کشورهای کم درآمد. LMICS: کشورهای با درآمد متوسط پایین. UMICS: کشورهای با درآمد متوسط. HICS: کشورهای با درآمد بالا.

1. سهم دانشجویان خارجی و نه بین المللی.

2. سال مرجع 2018.

3. توزیع دانشجویان بین المللی بر اساس کشور مبدا براساس معیارهای شهروندی است ، در حالی که تعداد کل آنها مبتنی بر کشور آموزش متوسطه عالی است.

کشورها به ترتیب نزولی درصد دانشجویان بین المللی یا خارجی از کشورهای در حال توسعه (LICS ، LMICS و UMICS) رتبه بندی می شوند.

منبع: OECD/UIS/EUROSTAT (2021) ، آموزش در یک پایگاه داده نگاه. برای اطلاعات بیشتر و ضمیمه 3 برای یادداشت ها (https://www.oecd.org/education/education-at-a-glance/eag2021_aex3_chapterb. pdf) به بخش منبع مراجعه کنید.

متن نوشته

تحصیل در خارج از کشور به یک تجربه مهم متمایز برای بزرگسالان جوان ثبت نام شده در آموزش عالی تبدیل شده است ، و تحرک بین المللی دانشجویی در سالهای اخیر توجه سیاست های فزاینده ای را به خود جلب کرده است. تحصیل در خارج از کشور فرصتی برای دسترسی به آموزش با کیفیت بالا ، کسب مهارت هایی است که ممکن است در خانه تدریس نشود و به بازارهای کار نزدیکتر شود که بازده بالاتری در آموزش دارند. تحصیل در خارج از کشور همچنین به عنوان راهی برای بهبود اشتغال در بازارهای کارگری به طور فزاینده جهانی دیده می شود. انگیزه های دیگر شامل تمایل به گسترش دانش شخص در جوامع دیگر و بهبود مهارت های زبانی ، به ویژه انگلیسی است.

برای کشورهای میزبان ، دانشجویان تلفن همراه (چه بین المللی و چه خارجی) ممکن است منبع مهمی از درآمد باشد و تأثیر نامتناسب بر سیستم های اقتصادی و نوآوری آنها داشته باشد. آنها غالباً نسبت به دانشجویان داخلی شهریه بالاتری پرداخت می کنند (به شاخص C5 مراجعه کنید) و در برخی از کشورها ، هزینه های ثبت نام بالاتر را متحمل می شوند. آنها همچنین از طریق هزینه های زندگی خود به اقتصاد محلی کمک می کنند. در طولانی مدت ، دانشجویان بسیار تحصیل کرده موبایل احتمالاً بازارهای داخلی کار را ادغام می کنند و به نوآوری و عملکرد اقتصادی کمک می کنند. جذب دانشجویان موبایل ، به ویژه اگر آنها به طور دائم بمانند ، بنابراین راهی برای استفاده از استعدادهای جهانی استعدادها ، جبران ظرفیت ضعیف در سطح تحصیلات پایین تر ، پشتیبانی از توسعه سیستم های نوآوری و تولید و در بسیاری از کشورها ، برای کاهش تأثیراز جمعیت سالخورده در عرضه مهارت های آینده.

برای کشورهای مبدأ آنها ، دانش آموزان موبایل ممکن است به عنوان استعداد از دست رفته (یا "تخلیه مغز") تلقی شوند. با این حال ، دانشجویان تلفن همراه می توانند در جذب دانش ، ارتقاء فناوری و ایجاد ظرفیت در کشور خود مشارکت داشته باشند ، مشروط بر اینکه آنها پس از تحصیل به خانه برگردند یا پیوندهای محکمی با اتباع در خانه داشته باشند. دانشجویان موبایل دانش ضعیفی کسب می کنند که غالباً از طریق تعامل مستقیم شخصی به اشتراک گذاشته می شود و می توانند کشور خود را قادر به ادغام در شبکه های دانش جهانی کنند. برخی تحقیقات نشان می دهد که تعداد دانش آموزان در خارج از کشور پیش بینی کننده خوبی برای دانشمندان آینده در جهت مخالف است و شواهدی از حرکت قابل توجه کار ماهر در کشورها ارائه می دهد. علاوه بر این ، به نظر می رسد تحرک دانشجویی شبکه های همکاری علمی بین المللی را عمیق تر از یک زبان مشترک یا مجاورت جغرافیایی یا علمی شکل می دهد.

در سال 2020 ، مؤسسات آموزشی عالی در سراسر جهان برای کنترل گسترش همه گیر Covid-19 بسته شدند ، که به طور بالقوه بیش از 3. 9 میلیون دانشجو بین المللی و خارجی را که در کشورهای OECD تحصیل می کنند ، تحت تأثیر قرار می دهد. قفل تحمیل شده بر تداوم یادگیری و تحویل مطالب درسی و همچنین درک دانش آموزان در مورد ارزش مدرک و ظرفیت کشور میزبان آنها برای جستجوی ایمنی و رفاه آنها تأثیر گذاشت. این تغییرات می تواند عواقب وخیم بر تحرک بین المللی دانشجویی در سالهای آینده داشته باشد (OECD ، 2021 [1]).

یافته های دیگر

اکثر کشورها «واردکنندگان» خالص دانشجویان هستند. یعنی تعداد دانشجویانی که برای تحصیل به کشور می آیند بیشتر از دانشجویانی هستند که برای تحصیل در خارج از کشور می روند. در مجموع در کشورهای OECD در سال 2019، به ازای هر دانشجوی ملی که در خارج از کشور تحصیل می کردند، سه دانشجوی بین المللی وجود داشت، اما این نسبت در آرژانتین، استرالیا، نیوزیلند، بریتانیا و ایالات متحده برابر یا بیشتر از 10 است.

تحرک بین المللی دانشجویان در 20 سال گذشته به طور مداوم در حال گسترش بوده است. در سال 2019، 6. 1 میلیون دانشجوی دوره عالی در سراسر جهان برای تحصیل از مرز عبور کرده بودند که بیش از دو برابر تعداد دانشجویان در سال 2007 بود. تعداد دانشجویان بین المللی و خارجی به طور متوسط بین سال های 1998 تا 2019 سالانه 5. 5 درصد رشد کرد.

در مقطع دکترا یا معادل آن، دانشجویان بین المللی 22 درصد از دانشجویان ثبت نام شده را تشکیل می دهند. کشورهایی که بیشترین سهم را دارند لوکزامبورگ، نیوزلند، سوئیس و بریتانیا هستند که همگی 40 درصد یا بیشتر از دانشجویان دکترای خود را از خارج از کشور می آیند. در لوکزامبورگ و سوئیس تعداد دانشجویان بین المللی در دوره های دکترا بیشتر از دانشجویان ملی است (۸۷ درصد در لوکزامبورگ و ۵۶ درصد در سوئیس).

الگوهای تحرک و جریان های دانشجویی بین المللی

بسیاری از عوامل در سطوح فردی، نهادی، ملی و جهانی الگوهای تحرک بین المللی دانشجویان را هدایت می کنند. اینها شامل جاه طلبی ها و آرزوهای شخصی برای چشم انداز شغلی بهتر، فقدان مؤسسات آموزش عالی با کیفیت بالا در داخل، ظرفیت مؤسسات آموزش عالی خارج از کشور برای جذب استعدادها، و سیاست های دولت برای تشویق تحرک فرامرزی برای آموزش است (بانداری، روبلز وفاروجیا، 2020 [2]). نیازهای اقتصادهای مبتنی بر دانش و نوآوری به طور فزاینده، تقاضا برای آموزش عالی را در سراسر جهان افزایش داده است، در حالی که افزایش ثروت در اقتصادهای نوظهور، فرزندان طبقات متوسط رو به رشد را وادار کرده است که به دنبال فرصت های آموزشی در خارج از کشور باشند. در عین حال، عوامل اقتصادی (مانند هزینه های پروازهای بین المللی)، فناوری (مثلاً گسترش اینترنت و رسانه های اجتماعی که امکان برقراری تماس ها در سراسر مرزها را فراهم می کند) و عوامل فرهنگی (مانند استفاده از انگلیسی به عنوان زبان کاری و آموزشی مشترک)به مقرون به صرفه تر کردن و دسترسی آسان تر به مطالعه بین المللی نسبت به گذشته کمک کرد.

کیفیت درک شده آموزش در خارج از کشور و ارزش درک شده از موسسات میزبان معیارهای اصلی دانشجویان بین المللی هنگام انتخاب محل تحصیل است (Abbott and Silles ، 2016 [3]). مقصد برتر برای دانشجویان بین المللی تلفن همراه شامل تعداد زیادی از مؤسسات عالی آموزش عالی است. دانشجویان در سراسر جهان به طور فزاینده ای از تفاوت در کیفیت بین سیستم های آموزش عالی آگاه هستند ، زیرا جداول لیگ دانشگاه و سایر رتبه های دانشگاه بین المللی به طور گسترده ای منتشر می شود. در عین حال ، توانایی جذب دانشجویان بین المللی به معیار ارزیابی عملکرد و کیفیت موسسات تبدیل شده است. از آنجا که دولت ها به دنبال ترغیب بین المللی شدن آموزش عالی هستند ، آنها توافق نامه های عملکردی را با موسسات داخلی تجدید نظر کرده اند ، به عنوان مثال با در نظر گرفتن ورود دانشجویان بین المللی در فرمول های بودجه دانشگاه. به عنوان مثال ، در فنلاند ، بین المللی سازی آموزش عالی یکی از ابعاد در نظر گرفته شده برای بودجه موسسات سوم ، همراه با اقدامات کیفیت و تأثیر است (Eurydice ، 2020 [4]). به همین ترتیب ، در استونی و نروژ ، سهم دانشجویان خارجی یا بین المللی شاخصی است که برای تعیین سطح بودجه کمک هزینه بلوک اختصاص داده شده به موسسات عالی استفاده می شود (OECD ، 2019 [5]).

اکثر کشورها اصلاحاتی را با هدف کاهش موانع مهاجرت افراد بسیار ماهر، فراتر از اهداف آموزشی، اجرا کرده اند، و اکثر کشورها برنامه های مالی را برای حمایت از تحرک درونی، بیرونی یا بازگشتی اجرا می کنند. در حالی که شرایط مهاجرت متفاوت است (مانند اسکان کوتاه مدت در مقابل اقامت طولانی مدت)، رایج ترین هدف برای این برنامه ها، دانشجویان پیش دکتری و محققان مراحل اولیه (اعم از دکترا و فوق دکترا) هستند. اگرچه تعیین شهریه مناسب یکی از موضوعات مورد بحث در سیاست آموزشی است، تعیین هزینه های بالاتر برای دانشجویان بین المللی از نظر سیاسی کمتر بحث برانگیز است و اغلب یک جریان درآمد مهم برای مؤسسات آموزش عالی را تشکیل می دهد. در برخی کشورها، دانشجویان بین المللی در دانشگاه های دولتی دو برابر بیشتر از دانشجویان ملی برای شهریه پرداخت می کنند که به دلیل کیفیت درک شده آموزش و چشم انداز بالقوه بازار کار در کشور میزبان خود جذب می شوند. در مقابل، برخی کشورها ممکن است به دنبال ارتقای تحرک بین المللی در یک منطقه با کاهش یا حذف هزینه ها باشند. دانش آموزان منطقه اقتصادی اروپا می توانند در هر کشور دیگری در این منطقه تحصیل کنند، با پرداخت شهریه مشابه دانشجویان ملی (به شاخص C5 مراجعه کنید).

بر اساس سطح تحصیلات

احتمال بیشتری وجود دارد که دانشجویان برای برنامه های آموزشی پیشرفته تر به خارج از کشور سفر کنند. در همه کشورها به جز چند کشور، سهم دانشجویان بین المللی ثبت نام شده در برنامه های عالی به تدریج با سطح تحصیلات افزایش می یابد. در کل کشورهای OECD، دانشجویان بین المللی 6 درصد از کل ثبت نام در برنامه های عالی را تشکیل می دهند. ثبت نام بین المللی در دوره های لیسانس یا معادل آن نسبتاً پایین است (زیر 5٪ در تقریباً نیمی از کشورهایی که داده ها برای آنها موجود است). با این حال، تعداد کمی از کشورها در این سطح وجهه بین المللی بیشتری دارند. در استرالیا، اتریش، کانادا، لوکزامبورگ، نیوزیلند، سوئیس و بریتانیا، 15 درصد یا بیشتر از دانشجویان در سطح لیسانس بین المللی هستند (شکل B6. 2).

ثبت نام بین المللی در سطح کارشناسی ارشد یا معادل آن به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. در کل در سراسر OECD ، 14 ٪ دانشجویان در این سطح بین المللی یا خارجی هستند. نسبت دانش آموزان ورودی حداقل بین سطح لیسانس و کارشناسی ارشد در تقریباً دو سوم کشورهای OECD و در برزیل ، شیلی ، اسپانیا و سوئد حداقل چهار برابر بیشتر از سطح کارشناسی است. یونان تنها کشوری است که ورود دانشجویان خارجی در سطح کارشناسی ارشد کمی پایین تر از سطح لیسانس است (شکل B6. 2).

در سطح دکترا یا معادل آن ، دانشجویان بین المللی 22 ٪ از دانشجویان ثبت نام شده را تشکیل می دهند. کشورهایی که بالاترین سهام را دارند ، لوکزامبورگ ، نیوزیلند ، سوئیس و انگلستان هستند که همگی 40 ٪ یا بیشتر از دانشجویان دکترا خود را از خارج از کشور دارند. در لوکزامبورگ و سوئیس ، دانشجویان بین المللی بیشتری در برنامه های دکترا نسبت به دانشجویان ملی (87 ٪ در لوکزامبورگ و 56 ٪ در سوئیس) وجود دارند. در حالی که بیشتر کشورها نسبت به سطح کارشناسی ارشد سهام بیشتری از دانشجویان بین المللی در سطح دکترا دارند ، تعدادی از کشورها الگوی مخالف را نشان می دهند: این امر به ویژه در استرالیا ، آلمان ، لتونی ، لیتوانی و لهستان قابل توجه است (شکل B6. 2).