برای اینکه یک ترمینال بتواند از چندین طرح کارت پشتیبانی کند ، لازم است که از هسته EMV برای انجام برخی از انتخاب برنامه های مشترک و پردازش فعال سازی هسته استفاده شود تا آن را برای تعیین قوانین طرح قابل اجرا که باید اعمال شود - این است. معروف به پردازش نقطه ورود. چندین فرآیند فرعی در پردازش نقطه ورود وجود دارد ، از جمله موارد زیر:

• پیش پردازش داده های پیکربندی-این به طور معمول قبل از تشخیص کارت رخ می دهد و به نقطه ورود به پیش تعیین می شود که کمک می کند که برای معامله فعلی در دسترس است. محدودیت های قابل تنظیم برای هر کمک نیز ممکن است با مبلغ معامله مقایسه شود ، و این ممکن است منجر به تعیین پرچم های وضعیت شود که تعیین می کند آیا و چگونه معامله باید پردازش شود. هر یک از کمکهای پشتیبانی شده به همراه شناسه هسته مرتبط با آن به عنوان ترکیبی گفته می شود و نتیجه این پیش پردازش لیستی از ترکیبات پشتیبانی شده برای معامله فعلی است.
• تعیین برنامه های کارت موجود - کارت حاوی یک محیط سیستم پرداخت مجاورت (PPSE) است که شامل کلیه برنامه هایی است که کارت از آن پشتیبانی می کند. PPSE توسط کارت از طریق یک دستور APDU به نقطه ورود به نقطه بازگردانده می شود و حاوی یک یا چند عنصر اطلاعات کنترل فایل (FCI) است که هر یک شامل اولویت و اطلاعات نسبی مربوط به یک برنامه خاص است که کارت از آن پشتیبانی می کند. این با لیست ترمینال ترکیبات و نتایج در لیستی از ترکیبات پشتیبانی شده متقابل ، که با اولویت آنها سفارش داده می شود ، مقایسه می شود. کارتهای اختصاصی ، مانند طرح های ترانزیت (به عنوان مثال کارت صدف مورد استفاده برای حمل و نقل در لندن) ممکن است از روشهای کاملاً متفاوتی برای تعیین برنامه های پشتیبانی شده استفاده کنند. راه حل هایی که علاوه بر مارک های طرح کارت از اینها پشتیبانی می کنند ممکن است برای تعیین نحوه پردازش معامله ، از چندین مکانیسم پشتیبانی کنند.
• انتخاب ترکیبی - نقطه ورود بالاترین اولویت را ترکیبی پشتیبانی می کند و دستور APDU را برای انتخاب برنامه کارت مربوطه صادر می کند.
• فعال سازی هسته مناسب - هر طرح کارت به صورت جداگانه نیازهای پردازش معامله خود را مشخص می کند و اینها برای هر طرح تفاوت چشمگیری دارند. بنابراین لازم است که یک هسته متفاوت برای هر یک از طرح های پشتیبانی شده داشته باشید. نقطه ورود کنترل پردازش معامله را به هسته مرتبط با ترکیب انتخاب شده منتقل می کند. اطلاعات بیشتر در مورد مشخصات این پردازش را می توان در بخش های ما در مورد Visa ، MasterCard ، American Express و Discover یافت.
• رسیدگی به نتیجه - پس از اتمام هسته خاص پردازش خود ، نقطه ورود نتیجه معاملات را به نرم افزار پرداخت ترمینال گزارش می دهد.

شرایط شروع

شرایط چهار شروع A تا D روشهای مختلفی را نشان می دهد که نقطه ورود می تواند یک معامله را آغاز کند. به طور معمول شروع می شود که چگونه یک معامله جدید آغاز می شود ، در حالی که B تا D شروع می شود به طور کلی توسط یک معامله قبلی که به روشی ناقص پایان می یابد ، انجام می شود.

در موارد شروع C یا Start D ، شاخص های پیش پردازش نقطه ورودی حفظ و بین معاملات ارائه می شود.

شروع یک

شروع A در اکثر محیط های پذیرش در شروع معامله جدید استفاده می شود و در مرحله پیش پردازش وارد معامله می شود و متعاقباً تمام مراحل پردازش دیگر را طی می کند.

شروع b

B را شروع کنید و مرحله قبل از پردازش را دور می زند و مستقیماً به سمت فعال سازی پروتکل حرکت می کند.

این ممکن است در صورت ثابت بودن مبلغ معامله امکان پذیر باشد و بنابراین پیش پردازش لازم نیست (به عنوان مثال یک پارکینگ با یک تعرفه قیمت ثابت واحد ، و جایی که حالت MAG-stripe تنها حالت پشتیبانی شده است).

سناریوی دیگری که در آن شروع B ممکن است استفاده شود ، در صورت نیاز به کارت مجدد کارت است. به عنوان مثال ، اگر CDCVM مورد نیاز است و دارنده کارت هنوز آن را انجام نداده است ، ممکن است از شروع B استفاده شود پس از آنکه از دارنده کارت خواسته شود دستورالعمل های موجود در دستگاه مصرف کننده خود را دنبال کند و دوباره آن را به ترمینال ارائه دهد.

شروع c

Start C معامله را در مرحله انتخاب ترکیبی شروع می کند و معمولاً فقط در صورت امکان پردازش معامله با استفاده از یک ترکیب قبلاً انتخاب شده امکان پذیر نیست ، به عنوان مثال اگر هیچ یک از پارامترهای معامله توسط آن برنامه کارت پشتیبانی نمی شود. اگر حداقل یک ترکیب باقی مانده وجود داشته باشد که هنوز تلاش نشده است ، هسته بالاترین اولویت را برای ترکیب باقی مانده انتخاب می کند و با فعال سازی هسته مناسب ادامه می یابد. این فرایند به طور بالقوه می تواند تکرار شود تا زمانی که تمام ترکیبات انجام شود.

شروع d

Start D برای از سرگیری پردازش یک هسته خاص که قبلاً در طول معامله فعال شده بود ، استفاده می شود. این ممکن است برای اهداف مدیریت ریسک در مواقعی که نقطه ورود شروع به حرکت میانه ، به عنوان مثال پس از تلاش برای مجوز آنلاین ، استفاده شود.